Ze względu na różną matrycę stopy wysokotemperaturowe dzielą się na: stopy wysokotemperaturowe na bazie żelaza, stopy wysokotemperaturowe na bazie niklu i stopy wysokotemperaturowe na bazie kobaltu. Wśród nich stopy wysokotemperaturowe na bazie niklu nazywane są stopami na bazie niklu.
Główne cechy stopów wysokotemperaturowych na bazie niklu obejmują wysoką wytrzymałość i dobrą odporność na utlenianie oraz odporność na korozję gazową w zakresie 650 ~ 1000 stopni. Ten typ stopu może być odkształcany na gorąco i na zimno, w szerokim zakresie temperatur roboczych od -253 stopni do 1320 stopni i ma dobre właściwości mechaniczne oraz kompleksowe wskaźniki wytrzymałości i wiązkości.
Zgodnie z głównymi pierwiastkami stopowymi i mikrostrukturą stopu, stopy wysokotemperaturowe na bazie niklu można ogólnie podzielić na typu wzmacniającego w roztworze stałym i typu wzmacniającego wydzieleniowo. Stopy wzmacniające roztwory stałe poprawiają wydajność poprzez dodanie pierwiastków takich jak chrom i wolfram, podczas gdy stopy wzmacniające wydzieleniowo poprawiają właściwości materiału poprzez tworzenie faz wydzieleniowych.
